hırrr

...
böyle insanların bi başka çeşidi daha var. yumuşak ve sert koltukların bulunduğu bir masaya oturulacaksa, mazallah kıçı sert koltuklara dokunur telaşıyla masaya ilk varmaya çalışan tayfa. otobüste cam kenarını kapan, bi yerde sıra varsa önündekini hiçe sayan, iki alternatiften hangisi daha güzelse hemen o güzel alternatifin sahibi olan yine prenses soylu insanlar.

ben de burger kingde kasaların önünde saatlerce dikilip, "sipariş veremeyen varsa buraya alıyımm" diye seslenen elemanlara bir türlü sazamayan soydanım.

hangisi soy daha kötü bilemiyorum.

...

"Bazen kendimden bıkıyor, yeni günün getirecekleri daha iyi olabileceğinden bir an önce gecenin gelmesini ve uykuya dalmayı bekliyordum. Mümkün olursa, uykuya daldıktan sonra kafamın tüm meşguliyetlerini bir kenara bırakacak, rüyanın bile beni yormasına izin vermeyecektim. Neyse ki çok rüya görmezdim ben. Görsem de ehemmiyet verilmeyecek, gerçek hayatla bağlantılı ama şükür ki anlamsız hikayeler olurdu çoğu. Rüyanın beni meşgul etmeyişine karşın, uyandığımda ne olduğunu hatırlayamadığım zorlu maceralardan geçmiş de gerçekle rüya arasındaki farkı tam algılayamıyormuşçasına gözlerimi açmakta zorlanırdım. Göz kapaklarım yeni güne de direnirdi, yüzümde suyun soğuğunu hissedinceye kadar."